Konuyu Değerlendir
  • 0 Oy - 0 Ortalama
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Siz bilmezsiniz
#1
ben hep kendime yaslanıp ağladım
acının mağrur ihtişamına sarınıp...
hançeri önce kendi göğsüme sapladım-

hiç rüzgâr olamadım...hep yaprak
hiç kazma kürek olamadım...hep toprak
hiç yağmur olup yağamadım...hep ıslak

siz bilmezsiniz...!
ne çok zindandır böyle yaşamak
güneş görememek...hep gölge kalmak
.
mutlu mu sanırsınız kanayan gülleri
oysa ağacın hep aklındadır...kırılan dallarını eğilip almak

/...bırakma beni diye ağlar sahipsiz iki damla gözyaşı
zira korkaklara göre değildir uçurum
kendince yürüyemez hiç bir gölge
dost bağında üzüm olmak için... şems misali yanar tutuşurum
.
ağlarsam kıskanır yağmurlar
oysa hayat biraz iç çekiş biraz da iç döküştür
herkes kendi cennetini yaratır külünden
uçurtma ölürse ancak özgürlükten ölür
Kullanıcı imzaları ziyaretçilere gizlidir.
Bul
Alıntı


Foruma Git:


Bu konuyu görüntüleyen kullanıcı(lar): 1 Ziyaretçi